Welkom
Ik ben Nienke, een enthousiaste, nuchtere meid. Op mijn blog schrijf ik over beauty en mode, met hier en daar een hintje lifestyle en een mini-dosis interieur.

Wat ik mis aan wonen aan zee

Na mijn hele leven aan de zee te hebben gewoond, verruilde we ons kleine huis in het centrum van Katwijk -gelegen vanaf een straat achter de boulevard, ja echt geluksvogels- in voor Bodegraven, een dorp vlakbij de Reeuwijkse Plassen met een eigen mini station en platteland. Dit is nu inmiddels alweer bijna een jaar geleden. Hoewel we het goed hadden in onze vorige woonplaats, wilde we groter wonen. Iets wat daar al snel meer dan één vol spaarvarken kost. Nu we er niet meer wonen, mis ik heel wat dingen aan het kustbestaan. Rijke mensen kopen niks voor niks een vakantiehuis aan zee.

Precies een jaar geleden stonden we overdag in het nieuwe huis te klussen en sliepen we 's avonds  nog thuis. Met zo nu en dan een vrije stranddag om het af te leren. Allereerst, als ik iets niet mis, zijn het de drukke (vooral snauwende Duitse) toerisme, schreeuwende meeuwen, het 'kattuks' dialect en overal, maar dan ook overal zand. Maar de wandelingen 's ochtends vroeg op het duinpad, met enkel onze trouwe viervoeter en het geluid van de golven, is iets wat nu niet meer kan. Dat had ik meer moeten waarderen! Er is niks zo rustgevend als de golven die tegen elkaar aankomen, met de opkomende zon er tussen door komend, en een uitgestorven boulevard (iedereen draait zich nog eens om in bed). Ik ben ondertussen een enkele keer terug gegaan, een bezoekje aan het strand voelt dan heel anders. Het was pure luxe.

Want naar het strand gaan deed het hele dorp. De zon hoefde maar een beetje te schijnen en de hele straat liep uit, even wat zonnestralen pakken. Toen ik nog op de lagere school zat gingen we vaak met bijna wel de hele klas direct door naar het strand, waar de moeders dan soms al even zaten. Spelen in de zwinnetjes, avondeten en tegen een strandhuisje hangen tot de zon over is. Later verruilde ik het spelen in voor wandelen en kletsen met vriendinnen, terwijl wij met de voeten in het water stonden. Een ijsje in de hand, schuilend voor de brutale meeuwen.

Even snel een strandtentje pakken, je verbazen over de drukte op een semi-warme dag, en de verkoeling van het zeewindje na een warme dag. Niet alleen in de zomers was het een prima woonplaats, ook in de winter kon je van voordelen spreken. Sleeën op een grasveld? Is sleeën van de duinen niet veel leuker? Elk seizoen was leuk en anders, en als ik er op terugkijk mag mezelf toch een gelukkig mens voelen. Het gekke is dat ik vaak echt een vakantiegevoel kreeg van lopen tussen allerlei bomen in een bos, alsof het strand mij te gewoon geworden was. Inmiddels staat het ongeveer gelijk, want eerlijk; ontspannen en genieten doe je van allebei.

In welke woonomgeving woon jij?

Reacties

Contactformulier